خلوتی با عرفی
غزل شمارهٔ ۲۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر خدا یار دلنواز ندادبه نوازش مرا نیاز نداد
۲
آن که خوی پلنگ داد مرادل و طبع زمانه ساز نداد
۳
دردم افزود روز کوته وصلکه سزای شب دراز نداد
۴
چون به خود دوست داری ام که فلکیک نشیب مرا فراز نداد
صفحهٔ ۱ از ۲