خلوتی با عرفی
غزل شمارهٔ ۲۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا که در چمن انتظار آب نماندجمال شاهد امید در نقاب نماند
۲
ز بس که چشمهٔ امید نم نداد برونفریب تشنه لبان هم با سراب نماند
۳
کدام مسألهٔ شرع در میان افکندکه عقل معرفت آموز در جواب نماند
۴
هدایتی که ز تزویر امتان عنادامید معرفت آموزی از کتاب نماند
صفحهٔ ۱ از ۲