خلوتی با عرفی
غزل شمارهٔ ۳۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل مراد به گرد حصول می گردددعا به کعبهٔ حسن قبول می گردد
۲
مگر به مرحلهٔ بی نشانی افتادمکه ره ز بادیه بر عرض و طول می گردد
۳
ندا ز عرش محبت، به گمرهان این استکه در مزار شیهدان قبول می گردد
۴
خلاف عهد بخواهی به غم مصاحب شوکه عافیت به نسیم ملول می گردد
صفحهٔ ۱ از ۲