خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۷۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خیزید عاشقان که سوی آسمان رویمدیدیم این جهان را تا آن جهان رویم
۲
نی نی که این دو باغ اگر چه خوش است و خوبزین هر دو بگذریم و بدان باغبان رویم
۳
سجده کنان رویم سوی بحر همچو سیلبر روی بحر زان پس ما کف زنان رویم
۴
زین کوی تعزیت به عروسی سفر کنیمزین روی زعفران به رخ ارغوان رویم
صفحهٔ ۱ از ۴