خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۷۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر کی بمیرد شود دشمن او دوستکامدشمنم از مرگ من کور شود والسلام
۲
آن شکرستان مرا می کشد اندر شکرای که چنین مرگ را جان و دل من غلام
۳
در غلط افکنده‌ست نام و نشان خلق راعمر شکربسته را مرگ نهادند نام
۴
از جهت این رسول گفت که الفقر کنزفقر کند نام گنج تا غلط افتند عام
صفحهٔ ۱ از ۳