خلوتی با عرفی
غزل شمارهٔ ۳۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کسی که از اَلَم عشق بی دماغ شودعجب به همره جانان به گشت باغ شود
۲
چراغ انجمن طور اگر دهد پرتوز خاک بادیه هر ذره شبچراغ شود
۳
چراغ تیره شبم بی رخت چراغ دگر استنقاب را بگشا تا شبم چراغ شود
۴
به داغ تشنگی آسوده‌ام در آن وادیکه شعله از نم آب حیات داغ شود
صفحهٔ ۱ از ۲