خلوتی با عرفی
غزل شمارهٔ ۳۵۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
معلوم کز ترشح اشکی چه کم شودآن آتشی که از دل جیحون علم شود
۲
گر غم شود هلاک، شهیدان عشق رادر روضه بحث بر سر میراث غم شود
۳
داند غبار دردم و آسوده خواندمیا رب که چند گه به وفا متهم شود
۴
فردا که تیغ باز کشد زیور بهشتآرایش مزار شهیدان ستم شود
صفحهٔ ۱ از ۲