خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۳۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عاقبت شرم امل بر غفلت ما می‌زندربشه‌پردازی به خواب دانه‌ها پا می‌زند
۲
شش جهت کیفیت اسرار دل‌گل‌کرده استرنگ می جام دگر بیرون مینا می‌زند
۳
خانمان تنگی ندارد گر جنون دزد نفسخودسری بر آتشت دامان صحرا می‌زند
۴
تا کجا جمعیت دل نقش بندد آسمانعمرها شد خجلت گوهر به دریا می‌زند
صفحهٔ ۱ از ۴