خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۴۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باز مخمور است دل تا بیخودی انشا کندجام در حیرت زند ایینه را مینا کند
۲
زندگانی گو مده از نقش موهومم نشانعکس را غم نیست گر آیینه استغنا کند
۳
رفته‌ایم از خود به دوش آرمیدن چون غبارآه از آن روزی که بیتابی طواف ما کند
۴
ناله شو تا از هوای فامت او بگذریهرکه از خود رفت سیر عالم بالا کند
صفحهٔ ۱ از ۳