خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۴۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با هستی‌ام وداع تو و من چه می‌کندبا فرصت نیامده رفتن چه می‌کند
۲
بخت سیه زچشم‌کسان جوهرم نهفتشبهای تار ذره به روزن چه می‌کند
۳
فریاد از که پرسم و پیش که جان دهمکان غایب از نظر به دل من چه می‌کند
۴
هستی برای هیچکس آسودگی نخواستگر دوست این‌کند به تو دشمن چه می‌کند
صفحهٔ ۱ از ۳