خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۷۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر چه شرط نهادیم و امتحان کردیمز شرط‌ها بگذشتیم و رایگان کردیم
۲
اگر چه یک طرف از آسمان زمینی شدنه پاره پاره زمین را هم آسمان کردیم
۳
اگر چه بام بلندست آسمان مگریزچه غم خوری ز بلندی چو نردبان کردیم
۴
پرت دهیم که چون تیر بر فلک بپریاگر ز غم تن بیچاره را کمان کردیم
صفحهٔ ۱ از ۵