خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۴۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اتفاق است آنکه هردشوار را آسان نمودورنه از تدبیر یک ناخن گره نتوان گشود
۲
گر به شهرت مایلی با بی‌نشانی ساز کندهر نتواند نمودن آنچه عنقا وانمود
۳
آرزو از نفی ما اثبا یار ایجاد کردهرچه ازآثار مجنون کاست بر لیلی فزود
۴
صافی دل تهمت‌آلودکلف شد از حسدرنگ آب از سیلی امواج می‌گردد کبود
صفحهٔ ۱ از ۲