خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۴۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تاآینه‌روبروی ما بودگلچین بهار کهربا بود
۲
یاد دم عشرتی که چون صبحآیینهٔ ما نفس‌نما بود
۳
فریاد شکسته‌رنگی ماعمری چو نگاه سرمه‌سا بود
۴
شد عجز حجاب ورنه از دلتاکوی تو راه ناله وابود
صفحهٔ ۱ از ۳