خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۴۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نیرنگ امل گل بقا بودامید بهار مدعا بود
۲
کس محرم اعتبار ما نیستآیینهٔ ما خیال ما بود
۳
حیرت همه جا ترانه‌سوزستآیینه وعکس‌یک نوا بود
۴
شادم که شهید بیکسم راخندیدن زخم خونبها بود
صفحهٔ ۱ از ۳