خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۷۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر زمین و فلک را پر از سلام کنیموگر سگان تو را فرش سیم خام کنیم
۲
وگر همای تو را هر سحر که می آیدز جان و دیده و دل حلقه‌های دام کنیم
۳
وگر هزار دل پاک را به هر سر راهبه دست نامه پرخون به تو پیام کنیم
۴
وگر چو نقره و زر پاک و خالص از پی تومیان آتش تو منزل و مقام کنیم
صفحهٔ ۱ از ۳