خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۴۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در ادبگاهی که لب نامحرم تحریک بودعافیت چون معنی عالی به دل نزدیک بود
۲
مقصد خلق ازتب وتاب هوس موهوم ماندپی غلط کردند از بس جاده‌ها باریک بود
۳
نفخ منعم ته شد از نم خوردن کوس و دهلباد و آب انفعالی در دماغ خیک بود
۴
ناکجا غثیان نخندد بر دماغ اهل جاهجام و صهبای تعین نیکدان و نیک بود
صفحهٔ ۱ از ۲