خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۵۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ناله می‌افشاند پر در باغ ما بلبل نبودعبرتی بر رنگ عشرت خنده می‌زد گل نبود
۲
سیر این باغم نفس درپیچ وتاب جهد سوختموج خشکی داشت جوی آرزو سنبل نبود
۳
وضع ترتیب تعلق غیر دردسر نداشتخوشه بند دانه ی زنجیر جز غلغل نبود
۴
رنگ حال هیچکس بر هیچکس روشن نشدرونق این انجمن غیر از چراغ‌گل نبود
صفحهٔ ۱ از ۳