خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۵۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شب که در یادت سراپایم زبان ناله بودخواستم رنگی بگردانم عنان ناله بود
۲
کس نیامد محرم راز نفس دزدیدنمورنه این شمع خموش از دودمان ناله بود
۳
جوش دردم نونیاز بیقراری نیستمدر خموشی هم سرم بر آستان ناله بود
۴
از فسون عشق حیرانم چها خواهم‌کشیدگر کشیدم ناوکت از دل کمان ناله بود
صفحهٔ ۱ از ۴