خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۷۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سماع چیست ز پنهانیان دل پیغامدل غریب بیابد ز نامه شان آرام
۲
شکفته گردد از این باد شاخه‌های خردگشاده گردد از این زخمه در وجود مسام
۳
سحر رسد ز ندای خروس روحانیظفر رسد ز صدای نقاره بهرام
۴
عصیر جان به خم جسم تیر می انداختچو دف شنید برآرد کفی نشان قوام
صفحهٔ ۱ از ۵