خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۷۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به جان عشق که از بهر عشق دانه و دامکه عزم صد سفرستم ز روم تا سوی شام
۲
نمی‌خورم به حلال و حرام من سوگندبه جان عشق که بالاست از حلال و حرام
۳
به جان عشق که از جان جان لطیفتر استکه عاشقان را عشق است هم شراب و طعام
۴
فتاده ولوله در شهر از ضمیر حسودکه بازگشت فلان کس ز دوست دشمن کام
صفحهٔ ۱ از ۳