خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۵۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
طبع قناعت اختیار مصدر زیب و فر شودآب گهر دمد ز صبر خاک فسرده زر شود
۲
همت پیری‌ام رساست ضعف حصول مدعاستهرچه به فکر آن میان حلقه شود کمر شود
۳
پایهٔ اعتبارها فتنه کمین آفت استاز همه جا به کوهسار زلزله بیشتر شود
۴
جاده به باد داده را خوش‌نفسان دعا کنیدخواجه خدا کند که باز یک دو طویله خر شود
صفحهٔ ۱ از ۳