خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۵۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرنه مشت خاکم از اشک ندامت تر شودششجهت اجزای بی‌شیرازگی دفتر شود
۲
گر مثالی پرده بردارد ز بخت تیره‌امصفحهٔ آیینه ماتمخانهٔ جوهر شود
۳
چند بفریبد به حیرت شوخ بیباک مرانسخهٔ آیینه یارب چون دلم ابتر شود
۴
چرب و نرمی آبیار دستگاه فطرت استشعله چون با موم الفت یافت روشنتر شود
صفحهٔ ۱ از ۳