خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۵۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیقراری در دل آگاه طاقت می‌شودجوهر سیماب در آیینه حیرت می‌شود
۲
بر شکست موج تنگی می‌کند آغوش بحرعجز اگر بر خویش بالد عرض شوکت می‌شود
۳
گریه‌گر باشد غمی از زشتی اعمال نیستروسیاهیها به اشکی ابر رحمت می‌شود
۴
نفی قدر ما همان اثبات آب‌روی ماستخاک را بر باد دادن اوج عزت می‌شود
صفحهٔ ۱ از ۴