خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۵۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل جهان دیگر از رفع کدورت می‌شودخانه از رُفتن زیارتگاه وسعت می‌شود
۲
پاس خواب غفلت از منعم حضور فقر بردبر بنای سایه بی‌دیواری آفت می‌شود
۳
شمع را انجام‌کار از تیر‌ه ورزی چاره نیستعزت این انجمن آخر مذلت می‌شود
۴
ضبط موج است آنچه آب گوهرش نامیده‌اندحرص اگر اندک عنان‌گیرد قناعت می‌شود
صفحهٔ ۱ از ۳