خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۵۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شوخی، بهار طبع چمن‌زاد می‌شودچندان که سرو قد کشد آزاد می‌شود
۲
وضع جهان صفیر گرفتاری هم استمرغ به دام ساخته صیاد می‌شود
۳
گردی‌ست جسته ما و من از پردهٔ عدمآخر خموشی این همه فریاد می‌شود
۴
تا چند دل ز هم نگدازد فسون عشقسندان هم آب از دم حداد می‌شود
صفحهٔ ۱ از ۳