خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۵۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا مقابل بر رخ آن شعله پیکر می‌شودجوهر آیینه‌‌ها بال سمندر میشود
۲
گر چنین دارد اثر نیرنگ سودای خطشصفحهٔ خورشید هم محتاج مسطر میشود
۳
حسن و عشق آنجا که با هم جوش الفت می‌زندنور شمع آیینه و پروانه جوهر میشود
۴
در محبت نیز رنگ زرد دارد اعتبارهرکسی را شمع عزت روشن از زر میشود
صفحهٔ ۱ از ۳