خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۵۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرکجا عبرت به درس وعظ رهبر می‌شودصورت پست و بلند دهر منبر می‌شود
۲
چشم حرص افزود مقدار جهان مختصرهمچو اعداد اقل کز صفر اکثر می‌شود
۳
غیر آغوش فنا سرمنزل آرام نیستکشتی ما را همان‌گرداب، لنگر می شود
۴
در محبت بیش از این ناکام نتوان زیستنازگداز آرزوها زندگی تر می‌شود
صفحهٔ ۱ از ۳