خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۵۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اشکم از پیری به چشم تر پریشان می‌شودصبحدم جمعیت اختر پریشان می‌شود
۲
می‌دهد سرسبزی این مزرع از ماتم نشاندانه را از ریشه موی سر پریشان می‌شود
۳
یک تپیدن پرده بردارد اگر شور جنونبوی گل از ناله عریانتر پریشان می‌شود
۴
رنگ را بر روی آتش نیست امکان ثباتهمچو خورشید از کف ما زر پریشان می‌شود
صفحهٔ ۱ از ۳