خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۵۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون رشته‌ای که ازگهر آگاه می‌شودصد جاده از یک آبله‌کوتاه می‌شود
۲
ای قاصد یقین املت رهزن است و بسمنزل مکن بلند که بیگاه می‌شود
۳
نقاش نیست کلک ازل گر نظر کنیآدم مصور از کلف ماه می‌شود
۴
بیش وکم غنا هه اسماء حاجت استفقر آن زمان که گل کند الله می‌شود
صفحهٔ ۱ از ۴