خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۵۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ظالم چه خیال است مؤدب بهدر آیدآن نیست کجی کز دم عقرب بهدر آید
۲
می چاره‌گر کلفت زهاد نگردیدتوفان مگر از عهدهٔ مذهب بهدر آید
۳
آرام زمانی‌ست که در علم یقینتتاثیر ز جمعیت کوکب بهدر آید
۴
جز سوختن افسرده‌دلان هیچ ندارندرحم است به خشتی که ز قالب بهدر آید
صفحهٔ ۱ از ۳