خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۷۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می گریزد از ما و ما قوامش داریمزن زنانش آریم کش کشانش آریم
۲
می دود آن زیبا بر گل و سوسن‌هاگو بیا ما را بین ما از آن گلزاریم
۳
می کند دلداری وان همه طراریحق آن طره او که همه طراریم
۴
دام دل بگشاییم بوسه زو برباییمتا نپندارد که ما تهی گفتاریم
صفحهٔ ۱ از ۴