خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۷۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر به عقل و کفایت پی جنون باشممیان حلقه عشاق ذوفنون باشم
۲
منم به عشق سلیمان زبان من آصفچرا ببسته هر داروی فسون باشم
۳
خلیل وار نپیچم سر خود از کعبهمقیم کعبه شوم کعبه را ستون باشم
۴
هزار رستم دستان به گرد ما نرسدبه دست نفس مخنث چرا زبون باشم
صفحهٔ ۱ از ۲