خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۶۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دست داری برفشان چون کل در اینکلزار زرداغ میخواهی بنه چون لاله درکهسار سر
۲
تا مگر در بزمگاه عشق پروازت دهندهمچو پروانه به موج شعلهای بسپار پر
۳
تو درون خانه مست خواب و در بیرون دردر غمت از حلقه دارد دیدهٔ بیدار در
۴
دشمن مشق رسایی نیست جزنفس لعینکوش، آن دارد که گشت از مکر این مکارکر
صفحهٔ ۱ از ۲