خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۶۵۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سعی نفس کفیل توست زحمت جستجو مبرربشه دواندنش بس‌ست پای رسیدن ثمر
۲
درخط مرکز وفا ننگ بلند و پست نیستسر به طواف پا بریم گر نرسد قدم به سر
۳
داغ فسون هستی‌ام معنی دل ز ما مپرسآینه را نفس زدن برد به عالم دگر
۴
شرکت انفعال خلق جوهر نشئهٔ حیاستبر نم جبهه‌ام فزود دامن هرکه‌گشت تر
صفحهٔ ۱ از ۳