خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۶۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه جام باده شناسم نه کاسهٔ طنبورجز آنقدرکه جهان یکسر است و چندین شرر
۲
ندانم آنهمه کوشش برای چیستکه چرخز انجم آبلهدار است چون کف مزدور
۳
هجوم آبلهٔ اشک پر به سامان استدرین حدیقه همین خوشه میدهد انگور
۴
به خردهبینی غماز عشق مینازیمکه تا به دست سلیمان رساندهام پی مور
صفحهٔ ۱ از ۴