خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۶۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با همه بی‌دست و پایی اندکی همت‌گمارآسمان می‌بالد اینجا کودک دامن سوار
۲
وضع بیکاری دلیل انفعال کس مبادتا ز سعی ناخنت کاری گشاید سر مخار
۳
پرفشانیهاست ساز اعتبار، آگاه باشغیر رنگ و بو چه دارد کسوت رنگ بهار
۴
سرو اگر باشد به این دلبستگی آزادیشناله خواهد شد ز طوق قمریان فتراک‌وار
صفحهٔ ۱ از ۴