خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۶۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سیر گلزار که یارب در نظر دارد بهاراز پر طاووس دامن بر کمر دارد بهار
۲
شبنم ما را به حیرت آب می‌باید شدنکز دل هر ذره توفانی دگر دارد بهار
۳
رنگ دامن چیدن و بوی گل از خود رفتن‌ستهر کجا گل می‌کند برگ سفر دارد بهار
۴
جلوه تا دیدی نهان شد رنگ تا دیدی شکستفرصت عرض تماشا اینقدر دارد بهار
صفحهٔ ۱ از ۴