خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۶۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قد خمیده ندارد به غیر ناله حضورکه نیست خانهٔ زنجیر بی‌صدا معمور
۲
وجود عاریت آیینه‌دار تسلیم استمخواه غیر خمیدن ز پیکر مزدور
۳
محیط فال حبابی نزد ز هستی مننماید آینه‌ام را مگر سراب از دور
۴
به یاد جلوه قناعت کن و فضول مباشکه سخت آینه‌سوز است حسن خلوت طور
صفحهٔ ۱ از ۴