خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۶۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به صفحه‌ای که حدیث جنون کنم تحریرز سطر، ناله تراود چو شیون از زنجیر
۲
چه ممکن است در این انجمن نهان ماندسیاه‌بختی عاشق چو مو به کاسهٔ شیر
۳
خرابهٔ دل محزون بینوایان رابه جز غبار تمنا که می‌کند تعمیر
۴
بهار هستی اگر این بود خوشا رنگیکه صرف کرد سپهرش به پردهٔ تصویر
صفحهٔ ۱ از ۳