خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۶۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زهی ز روی تو آیینه آفتاب میرنگه به سیر جبین تو موج ساغر شیر
۲
به عالمی که تویی نارساست کوششهاوگرنه نالهٔ عاشق نمیکند تقصیر
۳
بیاض شعر به توفان رود چو کاغذ بادز وصف زلف تو گر مصرعی کنم تحریر
۴
ز حال ما به تغافل گذشتن آسان نیستچو آب آینه داریم خاک دامنگیر
صفحهٔ ۱ از ۳