خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۷۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در عشق زپرواز نفس آینه برگیرهرچند رهت قطع شود باز ز سر گیر
۲
تا کی چو گهر در گره قطره فسردنتوفان شو و آفاق به یک دیدهٔ تر گیر
۳
در ملک شهادت دیت است آنچه بیابندای ناله تو هم خون شو و دامان اثر گیر
۴
خودداری و اندیشهٔ دیدار خیالستدل را به تپش آب کن و آینه برگیر
صفحهٔ ۱ از ۳