خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۷۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زین بحر بیکران کم هر اعتبار گیرموج گهر شو و سر خود در کنار گیر
۲
الفت‌پرست کنج دلی، اضطراب چیسترخت نفس در آینه‌داری قرار گیر
۳
مردان به احتیاط به امن آرمیده‌اندچندان‌که گرد خویش برآیی حصارگیر
۴
دانا ستم کمینی خفّت نمی‌کشدبرخاستن ز صحبت دونان وقار گیر
صفحهٔ ۱ از ۳