خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۷۰۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به عجز کوش و تک و تاز دیگر آسان گیربه رنگ آبله چندی زمین به دندان گیر
۲
به سربلندی اقبال اعتبار منازچو شمع تا ته پا عالم گریبان گیر
۳
به دست طاقت اگر اختیار گیرا نیستعصا ز کف مفکن دست ناتوانان گیر
۴
به عالم کرم آداب جود بسیار استوضوکن از عرق آنگاه نام احسان‌گیر
صفحهٔ ۱ از ۳