خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۷۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مژگان گشا جهان ته بال نگاه گیرصیدت به زیر پاست ز شاهین کلاه گیر
۲
بال هما ز شش جهتم سایه‌افکن استاقبال گو کلاغ به بخت سیاه گیر
۳
ای غرهٔ تمیز وبال جهان توییآیینه بشکن و همه را بیگناه گیر
۴
آغوش بیخودی خط پرگار راحت استرنگ به گردش آمده‌ای را پناه گیر
صفحهٔ ۱ از ۳