خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۷۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از جیب هزار آینه سر بر زده‌ای بازای‌گل ز چه رنگ این همه ساغر زده‌ای باز
۲
تمثال چه خون می‌چکد از آینه امروزنیش مژه‌ای بر رگ جوهر زده‌ای باز
۳
در خلوت شرمت اثر ضبط تبسمقفلی‌ست که بر حقهٔ گوهر زده‌ای باز
۴
افروخته‌ای چهره ز تاب عرق شرمدر کلبهٔ ما آتش دیگر زده‌ای باز
صفحهٔ ۱ از ۳