خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۷۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خارخارت کشت و پیش حرص بیکاری هنوزدر تردد ناخنت فرسود و سر خاری هنوز
۲
می‌شماری‌گام و راهی می‌کنی قطع از هوسکعبه پر دور است در تسبیح و زناری هنوز
۳
زین‌بیابان‌آنچه‌طی‌گردید جزکاهش‌که داشتهمچو شمع از خامسوزی داغ رفتاری هنوز
۴
ریشه‌ات بگسیخت ساز اندیشهٔ مضراب چندشد نفس بی‌بال و در پرواز منقاری هنوز
صفحهٔ ۱ از ۳