خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۷۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دارم دلی از داغ تمنای تو لبریزچون کاغذ آتش زده غربال شرربیز
۲
چون شمع مپرسید ز سامان بهارمسیلاب بنای خودم از رنگ عرق‌ریز
۳
تحقیق ز صنعتگری وهم مبراستاز هرچه در آیینه نمایند بپرهیز
۴
مرد طلبی از دل معذور حذرکنزآن پیش که لنگت کند از آبله بگریز
صفحهٔ ۱ از ۳