خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۷۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در این بساط هوس پیش از اعتبار نفسهمان به دوش هوا بسته گیر بار نفس
۲
صفای آینه در رنگ وهم باخته‌ایمبه زیر سایهٔ کوهیم از غبار نفس
۳
به هیچ وضع نبردیم صرفهٔ هستیچو صبح ضبط خود آید مگر به کار نفس
۴
به رنگ شمع سحرفرصتی نمی‌خواهدخزان عشرت و رنگینی بهار نفس
صفحهٔ ۱ از ۴