خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۷۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی‌تأمل در دم پیری مده بیرون نفساز کتاب صبح مگذر سرسری همچون نفس
۲
جسم خاکی دستگاه معنی پرواز توستراست کن چندی درین خم همچو افلاطون نفس
۳
گر نیاید باورت از حیرت آیینه پرسصبح ما را نیست شام ناامیدی چون نفس
۴
ای حباب از آبروی زندگی غافل مباشچون گهر دزدیدنی دارد در این جیحون نفس
صفحهٔ ۱ از ۳