خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۷۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صبح است و دارد آن‌گل در سر هوای نرگساز چشم ما بریزید آبی به پای نرگس
۲
ابر و بهار اقبال امروز سایهٔ کیستگل‌کرد تاج برسر بال همای نرگس
۳
آب وگل تعین این دلکشی نداردرنگ شکستهٔ کیست طرف بنای نرگس
۴
هم چشم نوبهارم خوابم چه احتمال استدارد غنودن اما تا غنچه‌های نرگس
صفحهٔ ۱ از ۳